رابطه تاریخی ایران و تایلند

رابطه تاریخی ایران و تایلند

آیوتایا وجه اشتراک جالبی با فرهنگ ایرانی دارد. حضور ایرانیان در آیوتایا موجب شد تا روابطی فرهنگی میان ایرانیان و مردم سیام برقرار شود. از آغاز سده شانزدهم میلادی حضور ایرانیان در آیوتایا بیشتر انگیزه های تجاری داشت. در سده هفدهم میلادی شمار ایرانیان بسیار افزایش یافت و قدرت سیاسی و اقتصادی آنها به اوج خود رسید. این افراد علاوه بر روابط تجاری به گسترش اسلام در این شهر کمک کردند. وقتی بازرگانان ایرانی به آیوتایا می رسیدند به دلیل توفان های شدید و بادهای موسمی امکان بازگشت آنان فراهم نبود و آنها ناچار می شدند مدتی را در برخی مناطق ساکن شوند این موضوع موجب شکل گیری محله های ایرانی در کرانه های جنوب شرقی آسیا شد.

موضوع حضور ایرانیان در مناطق خاور دور در سفرنامه ابن بطوطه جهانگرد مغربی و اسناد و مدارک سفرنامه مارکوپولو نیز وجود دارد. خانه های ایرانیان در بهترین جای شهر قرار داشت. ایرانیان آیوتایا از قشرهای گوناگونی بودند و در میان آنها سپاهی، مقام دینی، پزشک، تاجر و حتی افراد درباری هم وجود داشت که از ثروتمندان شهر به حساب می آمدند. شاهان سیام نیز رابطه خوبی با ایرانیان شهر داشتند. اما گرایش به مسلمانان و ایرانیان از سوی شاه نارای، پادشاه وقت سیام، دلایل سیاسی هم داشت. زیرا از هنگامی که ژاپنی ها انحصار تجارت خارجی خود را به چینی ها و هلندی ها سپردند، پادشاه ناچار شد روابط بازرگانی خود را با کشورهای کرانه اقیانوس هند بیش تر کند. با مرگ نخبگان ایرانی مانند شیخ احمد قمی، آقامحمداسترآبادی و حاجی سلیم مازندرانی نفوذ ایرانیان در دربار بسیار کاهش یافت، هر چند که فرزندان شیخ احمد منصب شیخ الاسلامی را همچنان در اختیار داشتند. (برگرفته از مقاله تحولات تاریخی محله های ایرانی نشین درایوتایا نشریه علوم سیاسی تاریخ روابط خارجی، بهار ۱۳۸۲ - شماره ۲۲) خدمات ایرانیان به سیام موجب شد تا نوادگان آنان چون بوناک و احمد چولا هنوز هم از خانواده های مهم تایلند به شمار روند.

شیخ احمد قمی تاجر ثروتمندی بود که در دربار شاه "سونگ تام" خدمت می کرد و آخرین سمت او مشاور در امور مذهبی، سیاسی و نظامی بود. پس از حمله برمه ای ها به آیوتایا در ۱۷۶۷ محله های ایرانی نشین شهر ویران شد و بسیاری از ایرانی ها به مناطقی در اطراف بانکوک مهاجرت کردند و تنها شمار اندکی از آنها که شیعه بودند به آیوتایا بازگشتند. این ایرانیان مهاجر نیز به مرور در شهر بانکوک جای گرفتند و مساجد خاص خود را در این شهر برپا کردند.

لامپوری نیز ظرفیت های تاریخی همکاری با ایرانیان در دوره صفویه را در پیشنه خود دارد. لامپوری به عنوان دومین شهر مهم سیام مطرح بود. نکته جالب قصرالامپوریان است که جای جای آن، معماری ایرانی را در اقامتگاه سلطنتی شاه ناری به خود گرفته است. نمای باغ ایرانی همراه با انحنای دیوارها تنها در این مکان دیده می شود. شاید جالب باشد بدانید در یک نقاشی در موزه این قصر که سفرای سیام به محضر لویی چهاردهم شرفیاب می شوند کلاه های آنان، کمربندها و شمشیرهایشان وام گرفته از پوشش دوران صفوی است.

خواندن 913 بار

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید