سینما و تئاتر

سینما و تئاتر

ورود سینما به تایلند,به اولین روزهای اختراع سینما بر می گردد;یعنی زمانی که پادشاه چولالونگ(King Chulalongkorn)در سال ۱۸۹۷ به بزن در سوییس سفر کرد و آن جا فیلمی دید که آن را به تایلند آورد و در اولین سینمای تایلند، یعنی سینمای بانکوک، به نمایش در آورد. در همان سال، برادر پادشاه به نام شاهزاده سابناساترا (Prince SanbaSSatra) که فیلم های بسیاری ساخت و امروز به عنوان پدر سینمای تایلند از او یاد می شود، تجهیزات و دوربین را خرید و به تایلند آورد. صنعت فیلم محلی در دهه ی ۱۹۲۰ آغاز شد و در دهه ی ۱۹۳۰، با استودیوهای متعدد تولید فیلم، وارد اولین دوران طلایی اش شد. خانم ساوانا اهل سیام (Miss Suwanna of Siam) از اولین فیلم های تایلندی و اولین محصول مشترک هالیوود و توپیکال فیلم (Topical Film Service) بود که در سال ۱۹۲۳ در بانکوک به نمایشی در آمد. تا سال ۱۹۲۸، فیلم های سینمایی تایلند، صامت بود؛ در این سال، صدا وارد صنعت سینمای تایلند شد. لانگ تانگ (Long Thang)، اولین فیلم ناطق تایلند (۱۹۳۲)، محصولی از برادران واساوات (Wasuawat) با بازی هنرپیشه های برجسته بود که به عنوان فیلمی ایدئولوژیک در دوره ی بازسازی سیاسی مطرح شد و به موفقیت بزرگی رسید. در سال ۱۹۳۳، اولین فیلم رنگی تایلند ساخته شد. در سال های پس از جنگ جهانی دوم، استفاده از فیلم ۱۶ میلی متری در تولید صدها فیلم، عاملی برای تجدید حیات سینمای تایلند بود. بسیاری از این فیلم ها، فیلم های اکشن بودند. مالیات های سنگینی که دولت تایلند، برای واردات فیلم به کشور وضع کرد، در دهه ی ۱۹۷۰، باعث تولید انبوهی از فیلم های محلی در تایلند شد که در نهایت، باعث شد استودیوهای هالیوودی تایلند را تحریم کنند. از سال ۱۹۸۸، فیلم های هالیوودی، بار دیگر به تایلند راه یافتند. در اواخر دهه ی ۱۹۹۰، با ظهور کارگردانانی چون نونزی نیمیبوتر (Nimibutr ) قهرمان فیلمهای اکشن که در جشنوارههای فیلم سراسر جهان مشهور است، موج سینمایی جدیدی در تایلند، اغاز شد. خون (Khon) یا تئاتر نقاب دار، شکل سنتی تئاتر تایلند است که جزو آیینها و مراسم باستانی است و موضوع آن ها داستان هایی از راما کیئن، است. در این نمایش، لباس ها و نقاب های رنگارنگ و پرکاری استفاده می شود.

خواندن 573 بار

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید